Cehalet dediğimiz şey aslında toplumun kendisine göre göreceli bir kavram olarak karşımıza çıkabilir. Bu göreceli kavramı şöyle anlatabiliriz. Örneğin bir toplumda herkesin bilgi birikim seviyesi ilkokul seviyesinde olursa, aslında ilkokul seviyesinde olan hiçbir insan cahil olarak kabul edilmez. Çünkü o toplumun bilgi birikim seviyesine göre ilkokul mezunu olmak cehaletin göstergesi değil, aslında eğitimli olmanın göstergesidir. Böyle bir toplumda ilkokul okumamış insanlar cahil olarak kabul edilecektir. 

Öteki türlü bir bakış açısıyla bakarsak da, özellikle günümüzde üniversite mezunlarının sayısındaki artış, toplum içinde üniversite mezunu olmayan, hatta belki de belli bir alanda kendini iyice geliştirmemiş insanların cahil olarak kabul edilmesine yol açabilir. Günümüzde aslında karşılaştığımız durum bu. Peki bu durumda ne oluyor? Aslında üniversite mezunlarının sayısındaki artış cehalet skalasını yükselttiği için toplumun önemli bir kesimi cahil kalmış oluyor. Peki kendini cahil hisseden bu insanlar nasıl bir psikoloji geliştiriyorlar? 

Tabii ki de cahil olarak görmedikleri insanların çok daha iyi bir durumda olduğunu belki de içten içe düşünüp bir aşağılık kompleksine sürüklenebiliyorlar. Aslında cehalet dediğimiz şey insanda aşağılık kompleksi yaratıyor. Eğer bu kompleks varken bir cahil insanla, cahil olmayan insan bir araya getirirse bu kompleks daha da alevlenip harekete geçebiliyor. Belki de günümüz toplumlarında eğitimli olan insanlarla eğitimli olmayan insanların arasında yaşanan gizli denebilecek bir düşmanlık varsa, bu düşmanlığın sebebi işte bu aşağılık kompleksi olabilir. Tabii her cahil insanda bu olacak diye bir şey yok. Bazı cahil insanlarda olabiliyor, bazılarında olmuyor.