Bir şey amaçlamak, bir hedefin peşinde olmak bir insan açısından iyi olsa da bazen insan haddinden büyük işlerin içine sokarsa kendini, o işlerin içinde kaybolup gidebilir. Burada haddinden büyükten kastettiğim şey, o insanın kendisine göre bir amacın ne kadar büyük olup olmadığıyla ilgilidir. Yani size göre büyük olmayan bir amaç başkasına göre çok büyük olabilir. Bu insanın yapısıyla, iradesiyle ilgili bir şeydir. Büyük bir amaçta kaybolmak ise aslında şuna benzetilebilir veya şöyle bir örnek verilebilir. Diyelim ki siz maddi durumunuza göre çok farklı bir hedef seçtiniz. 

Diyelim ki bir şirket kurmak istiyorsunuz veya pahalı bir araba almak istiyorsunuz diyelim. Bunu yapabilmeniz için yıllarca çalışmanız gerekebilir, emek sarf etmeniz gerekebilir. Bir plan yaptınız ve gidiyorsunuz ama zaman geçtikçe bir yandan gelen bıkkınlık hissi, diğer yandan gelen başka hisler sizi son derece zorlu bir durumun içine sokabilir. Bu zorlu durum ise sizin yavaş yavaş kendi amacınızdan kopup yaptığınız işlerin içinde kaybolma ihtimalidir. Yani yoldayken yolda olduğunuzu unutabilirsiniz. Yaşayacağınız bazı aksilikler veya bazı olaylar sizi amacınızdan saptırabilir ve işin ortasındayken belki vazgeçebilir, belki moraliniz bozulabilir. 

Veya o amaca doğru giderken farkında olmadan yanlış bir yolda gidiyorsanız, uzun bir zaman sonra bunu fark edebilirsiniz. Çünkü amacınıza ulaşmanız oldukça uzun sürecektir zaten. Yani insanın kendini büyük projelerde kaybetmesi son derece olasıdır. Bu yüzden bir insanın yapabileceği en iyi şey aslında eğer büyük bir amaç güdecekse, onu küçük adımlara bölüp öyle devam etmesidir. Böylece her bir küçük adıma ulaştığında aslında hem amacına daha çok yaklaşır hem de küçük adımlarla ilerlediği için kaybolmamış olacaktır. Yani amacın yanında iyi bir planlama da gerekmektedir.