Bazen hiçbir anlamı yokken boşluğa bakakalabiliriz. Belki bir şey düşünürüz, belki de o anda hiçbir şey düşünemeyiz. Sadece öyle boşluğa bakarız. Aslında bu durum insanın biraz da kendisini şarj etmesiyle ilgilidir. Bazen yaşadığımız hayatlar zihnimizde yorgunluk yaratabilir. 

Bazı şeylere anlam veremeyebiliriz, bazı şeylere ise anlam verip de işin içinden çıkamayabiliriz. Ve böyle bir durum söz konusu olduğunda boşluğa bakakalırız aslında. Ne yazık ki insan hayatta her şeyi çözemeyebiliyor. Çözemeyebildiği için de bazen bu onu daha çok yoruyor. 

Aslında sorunun kendisinden daha çok yorucu olan bir şey varsa o da çözülemeyen bir sorunla baş başa kalmaktır. Ve insan boşluğa bakak kalıyor. Sanki her şey anlamını yitirmiş gibi veya mücadelenin kendisi çok yoruyor insanı. Ve insan yine boşluğa bakak kalıyor. Dışarıdakiler tuhaf gözlerle sizi izlese de yine de boşluğa bakakalıyorsunuz öyle.