Bazen hayatımızda durup düşünebildiğimiz zamanlarda içimizde bir eksiklik hissetme ihtimalimiz olabilir. Bu her insan için olmasa da bazı insanlar bu eksikliği hissedebilir. Bu eksiklik anında düşünülen durumlara baktığımız zaman ise genellikle ya geçmişten gelen bazı anılar veyahut da gelecekle ilgili bazı istekler görebiliriz. Aslında bütün bu anıları veya fikirleri aklımıza getiren ve boşluk duygusu oluşturan şey ise genellikle tatmin edilemeyen güdülere sahip olmamızdır. Buna geçmişe dönüp bakacak olursak genellikle geçmişte yaşadığımız ama yaşarken yapmadığımız bazı eylemler veya geçmişte yaşayamadığımız bazı eylemler bizde eksik taraflar bırakabilir. 

Aslında bir insanın büyürken bazı şeyleri yaşaması onun açısından çok daha iyi olabilir ama her insanın böyle bir olanağı olmaz. Ve yaşayamadığı şeyler onun için gelecekte bir eksiklik olarak karşısına çıkabilir. Veya şu anda sahip olmadığımız şeyler yine tatmin edilemeyen bir güdü olarak karşımızda durabilir ve kafamızın içinde geleceğe yönelik bir dilek, bir isteğe dönüşebilir ve bir boşluk hissi oluşturabilir. İnsan ne kadar düşünmekten kaçmaya çalışsa da, insanın düşüncelerinin temelinde genellikle içgüdüleri oluşturduğu için bu eksikliklerden, bu eksiklikleri düşünmekten pek fazla kaçamazlar. 

İnsanın hem geleceğe yönelik sahip olmak isteyip de olamadığı şeyler hem de geçmişe yönelik yaptığı veya yapamadığı şeyler onun içinde boşluklara dönüşebilir. Bu boşluklar da ister istemez insanın aklına bir şekilde gelebilir. Ne yazık ki bazı boşluklar da vardır ki onlara hayatımız boyunca çözme imkanımız olmayabilir. Buna gücümüz yetmeyebilir. Belki yeteneklerimiz yetmeyebilir ve o boşlukla hayat boyu yaşamak zorunda kalabiliriz. İşte böyle durumlarda insanın aslında kendini o boşlukla yaşamaya alıştırması da gerekebilir. Bazı şeyler zamanı geçtiği için asla çözülemez durumda olabilir.