Bir insanın hayatın içinde kaydolması kendisine bir amaç edinememesi ya da yeni bir şeyler yapamaması olarak düşünülebilir. Bu durum zamanla var insanın hayattan bıkmasına neden olabilir. Bu bıkkınlık hali insanın beceriksiz olması ile ilgili de değildir. Bu duruma düşen bir insanın hayatta çok iyi yaptığı şeyler olabilir.

Ama sorun hep iyi yaptığı o şeyleri yapmaya devam etmesidir. Zamanla bu insan kendisine bir şeyler katamadığı için kendisini yeteneksiz olarak görmeye başlar. Bu yeteneksiz görme hali ise insanın kendisi içinde bir aşağılık kompleksi oluşmasına bile sebep olabilir. Bu çok tuhaf bir döngüdür. Bir insan yapabildiği şeylerden sıkılır ve hayatta kendisine yeni bir yön aramak ister.

Ama tam bu sırada o iyi yapabildiği şeyleri yapmaya devam ederek hayata karşı duyduğu yetersizlik hissinden kurtulur. Sonrasında tekrardan kendisini hayata karşı yetersiz hisseder ve tekrardan bıkıp yeni bir şeyler yapmayı düşünürken yeniden yapabildiği şeyi yapıp rahatlar. Böylece bir insan kendisine bir şey katmadan yıllarını geçirebilir. Böyle insanlar hayatın içinde kaybolmuştur.