Genellikle insanların tüm hayallerinin gerçekleşmediği bir dünyada yaşıyoruz. Tüm hayalleri gerçekleşmiş bir insanı çevrenizde pek sık göremezsiniz. Bunu görmeniz neredeyse imkansızdır. Bazı insanlar gerçekleşmemiş hayalleriyle yaşamayı öğrenirler ve onları gerçekleşmemiş olarak kabul edip yollarına bir şekilde devam ederler. Bazı insanlar ise bu gerçekleşmemiş hayallerinin gerçekleşmemiş olduğunu kabul edemezler. Bunun etkisiyle bir ömür boyu yaşarlar. Bazı insanlar ise kendi gerçekleşmeyen hayallerini başkalarının üzerinden gerçekleştirmeye çalışır ve bu durumda da karşımıza trajik sahneler çıkabilir. 

Örneğin bir anne baba düşünün. Bu anne babanın üç tane çocuğu var. Hepsi de farklı yaşlarda olsun. İlk iki çocukta bu anne ve baba kafalarında kurdukları ideal evladı görememişlerse eğer bu hayallerini son çocuk üzerinden gerçekleştirmeye çalışıp o son doğan çocuğa çok büyük bir baskı ve eziyet yapabilirler. Burada kendi hayallerinin gerçekleşmediğini kabullenemeyen ebeveynlerin kendi çocuklarına nasıl da eziyet edebildiklerini görebiliriz. Gerçekten de bazı insanların hayallerle yaşamasının çok uç boyutlarını görebiliriz bu hayatta.

Burada gördüğümüz şey aslında insanların bazı şeyleri aşmayı başaramıyor olmasıdır. Bazı insanlar bazı şeyleri aşamazlar. Sadece var olanlar değil, var olamayanlar da insanlara acı verebilir. Gerçekleşemeyen hayaller de insanlara acı verebilir. Burada aklını kullanıp düşünemeyen birey, var olamayan hayallerinin yarattığı gölgede büyük bir karanlığa gömülebilir. O kara bulutlardan çıkamaz. Oysaki o kara bulutları da aslında kendisi orada tutar. Bu dram ve trajedi bir süre sonra bireyler için bir canlılık kaynağına da dönüşebilir. Kendi hayatlarının dramasını yaparak duygusal bir yoğunluk oluşturabilirler kendilerine. Böyle bir döngüye de girebilirler ve durumu çok daha karmaşık hale getirme ihtimalleri de vardır. Önemli olan şey kabullenebilmektir. Kabullenmek pek çok şey için iyi bir ilaçtır aslında.