Sanayi devrimi yaşandıktan kısa bir süre sonra üretim tesislerinin ilk örneklerini fabrikaların ilk örneklerini görmeye başladık. Ve yaklaşık iki yüz ya da üç yüz yıl boyunca ne işçi hakları ne de insan hakları gibi kavramlar vardı. Bu kavramların olmayışıyla birlikte üretim sisteminin ekonomik yapının inanılmaz derecede vahşi olduğunu insanların fabrikalarda çark dişlisi gibi kullanıldığını ve hayati riskler taşıyan üretim aşamalarında bulundurulduklarını ve çok ciddi yaralanmalara veya ölümle sonuçlanan kazalara maruz kaldıklarını defalarca kez gördük. 

İşçi hakları zamanla gelişti. Ve gelişen bu işçi hakları sayesinde vahşi piyasa şartları daha medeni ve uygar hale geldi. Ancak bu gelişimin işçi haklarının insan haklarının dünyanın her yerinde o kadar da gelişmediğini söyleyebiliriz. Hala dünyanın önemli bir kısmında yüksek riskli işler, hala yüksek riskli şekilde yapılmaya devam ediliyor. 

Ne işçi hakkı ne çalışma saati ne başka bir şey yok. Göçmen olarak gelen insanlara yapılanlar, kayıt dışı olarak yaşayan insanlara yapılanlar, yaşanan muamele çok ürkütücü. İnsan hakları ve işçi hakları geldi. Ama dünyanın belli bir bölümü için geldi. Kalan kısmı için ise gelen bir şey olduğunu söyleyemeyiz. Vahşi piyasa, vahşi şartlar hala devam ediyor.