Her insanın zengin olması veya zengin olamaması, sorunu, yoksulluk ve bu gibi kavramlar günümüz dünyasında oldukça sık karşılaştığımız kavramlar. Ve bazı idealist düşünceler her insanın zengin olmadığını ve zengin olabileceğini bizlere söyleyebilir. Ancak bu idealist düşüncenin gerçeğe dönüşmesi halinde ne yazık ki işlerin çok daha kötü bir şekilde eski haline döneceğini söyleyebiliriz. Çünkü herkesin zengin olması demek, aslında kısa bir süre sonra insanların yine çok büyük bir kısmının fakirliğe düşmesi demek olacaktır. Hem de eskisinden daha kötü bir şekilde. Peki neden bu böyle olur? Bunun sebebini basit bir örnekle açıklayalım. 

Varsayalım ki herkes zengin oldu ve toplumdaki tüm zenginler ellerindeki paralarının tamamını toplumdaki diğer insanlara yetecek eşit bir şekilde dağıttı diyelim. Yani her insan nereden baksanız neredeyse bir milyoner ya da bir milyarder olurdu. Böyle bir durumda çok fazlasıyla artan harcamalar, gerek lüks tüketim, gerek aşırıya kaçan gıda tüketimi veya bunun gibi şeyler, zamanla bütün bu kaynakların tükenmesine, azalmasına sebep olurdu ve miktarı aynı kalmasına rağmen, yani arzı aynı kalmasına rağmen yaşanan ani talep patlaması yüzünden azalan ürünlerin değeri artar ve bu aşırı değer artışı sayesinde bu ürünleri almış ve parasını tüketmiş insanlar yoksulluğa sürüklenirken, parasını harcamamış veya belli başka yatırımlara harcamış insanlar zengin olarak kalırdı. 

Sonrasında bu zengin olarak kalan insanlar arasında da yaşanan piyasa rekabeti sebebiyle ve aniden artan fiyatların etkisiyle bu zenginlerin de bir kısmı batar ve yine geride az sayıda zengin kalırdı. İşte bu döngüden dolayı ve kaynakların ne olursa olsun sınırlı olmasından dolayı yine fakirlik ve zenginlik eskisinden daha kötü olacak şekilde ortaya çıkardı. Çünkü mevcut ürünler tüketilip daha da azaldığı için fiyatlar daha da fırlamış olurdu ve yoksulluk daha da derinleşirdi. Ne yazık ki tüketilebilecek ürünlerin sınırlı olduğu gerçeği, kaynakların sınırlı olduğu gerçeğini hiçbir şey değiştiremiyor. Para sadece insanların icat ettiği bir tüketim aracı. Ama tüketilen şeyin kendisi değil. Bu realite sebebiyle para aslında bir değer olmaktan ziyade sadece o değeri satın almaya yarayan bir araç. Ama değerin kendisi olmadığı için paranın çoğaltılması, mevcut değerin çoğaltılması anlamına gelmiyor. Ve böylece herkesin geliri eşitlense bile sonunda sistem tekrar çöküp eski haline geri dönüyor.