IV. Mehmed döneminde, 1653'te hanedanın diğer erkek üyeleri Topkapı Sara­yı'nda, Harem'e bitişik “şim şirlik” denilen yerde hapsedil diler. Sultanın kardeşleri Şehza de Süleyman, Şehzade Ahmed ve Şehzade Selim şimşirliğin ilk misafiriydiler. Bir adı da “kafes” olan bina 12 odadan meydana geliyordu. Binada Şehzadeler için ha mamlar vardı. Yük sek duvarlarla ve şimşir ağaçlarıyla çevriliydi. “Şehzadegân Dairesi” olarak yaptırılan bina adını çevresindeki ağaç lardan almıştı. Binanın çift ta raflı demirlerle kilitlenen iki kapısı vardı. Kapıların hem önünde hem de ar kasında zenci hadım ağalar nöbet tutar- lardı.

 

Şimşirlik binası nı 1756'da gören Fransız tüccar Jean Claude Flachat, bina nın sağlam bir kaleye benzediğini ve kasvetli bir görüntüsünün olduğunu söyler. Şimşirlikte tutulan şehzadeler tam bir ha pis hayatı yaşarlardı. Kimseyle haberleş­melerine izin veril mezdi. Hastalandık larında bile, padişahtan izin alınmadan hekimler şimşirli ğe gidemezlerdi.

Şimşirlikte yaşayan şehza deler birbirleriyle de fazla gö rüştürülmezlerdi. Dönemin padişahı müsaade ederse, Eski Saray da bulunan anneleri şimşirliğe gelerek oğullarını görebilirdi. 18. Yüzyıl’ın ortalarından itibaren, şehzadelerin şimşir likte hayatları biraz rahatla dı. 1753 ile 1757 yılları ara sında tahtta bulunan III. Os man döneminde, şimşirlik binasının şekli değişti. Duvar lar alçaltılarak, binada pen cereler açıldı. Padişah, Beşiktaş'takine ya da diğer saraylara gittiği zamanlarda, yanında şehzade leri de götürmeye başladı.