28 Kasım 1520'de top atışıyla selamladıkları yeni okyanusa doğru yelken açarlar. 23 gün boyunca Güney Amerika kıyıların­dan fazla uzaklaşmadan kuzeye doğru giderek 1600 mil yol kat ettikten sonra batıya yönelirler. Boyutla­rını hiç bilmedikleri bu "su çölü"nde zorlu bir sınav onları beklemektedir. En ufak bir kara parçasına rastlamamış olmalarından endişelenen Macellan rotayı kuzeybatıya, Ekvator'a doğru çevirir. Deniz sakindir ama açlık ve yokluk onlarla bir­liktedir. Seferin vakanüvisi İtalyan Pigafetta çaresizlik­lerini şöyle anlatır:

"Sonunda açlıktan öl­memek için halatlar yıpran­masın diye büyük seren di­reğinin üzerine kaplanmış sığır derisini yedik... Köseleyi yumuşatmak için dört beş gün denize sallandırıyor, sonra da kömür ateşine tutup mideye indiriyorduk."

6 Mart 1521'de nihayet kara görünür. Guam Adası'na de­mir atıp yiyecek, içecek temin ederler. Bir hafta sonra Fili­pinler'in Şamar Adası'na çı­karlar. Hastalar karaya taşı­nır, mürettebat güç toplar...