Bazı kelebekler göç eder. Buradaki amaç, kışı daha ılıman iklimi olan güneyde geçirmek ve baharda tekrar çiçeklenen kuzey bölgelere dönmektir. En büyüleyici göç hikayesi Kral Kelebekleri’ne (Danaus plexippus) aittir. Ağustos sonunda yüzlerce Kral Kelebeği Kanada’dan ve ABD’nin en kuzey kesiminden yolculuğa başlar ve daha önce hiç gitmedikleri Meksika’nın Oyamel ormanlarına gitmeyi hedefler. 5000 km’yi bulan bu yolculuk boyunca çiçek nektarları ile beslenerek saatte 20 km’yi bulabilen bir hızla, günde ortalama 80 km uçarlar. Bu yolculuk tehlikelerle doludur: Kelebeklerin bir bölümü fırtınalar, avcı kuşlar, otomobil çarpması, felç ve benzeri nedenlerle yolcuğunu tamamlayamaz.

Oyamel ormanlarına varınca kışı, gruplar halinde çok düşük bir metabolizma seviyesinde geçirirler. Şubat ile birlikte hareketlenmeye başlar ve üreme dönemine girerler. Kuzeye göç ve üreme bir arada birkaç nesil boyunca devam eder. Bu şekilde kayıplar giderilir.

Ülkemizde de kelebek göçü görebiliriz. Özellikle Diken kelebeğinin (Vanessa cardui) hep aynı yönde yere yakın uçuşu gözlemcilerin dikkatini çeken bir göç hareketidir. 2009 yılında Palandöken’de gözlem yapan kelebekçiler yaklaşık 15 saniye aralıklarla diken kelebeklerinin geçtiğini gözlemlemişti. Diken kelebekleri mayıs-haziran aylarında Kuzey Afrika ve Akdeniz’den Avrupa’ya yönelir.