Uçmakta, konmadan, kıyısız bir denizde ruh;

Benzer mi böyle bir kuşa Tufan içinde Nuh?

Üstünde gök, sürekli bulutlarla, yüklüdür;

Altında gür deniz ki ezelden köpüklüdür.

Çalkaltısında dalgası bilmez nedir sayı;

Milyonca dalga sürmede milyonca dalgayı;

Hiç durmayan gürültüsü bir türküdür, geniş,

Milyonca haykırıs dolu, milyonca sesleniş.

Yıldızlar ülkesinde açıldıkça yükseğe,

Başlar hayal edindiği alem görünmeğe.

Bir ruhu besliyen hava yalnız yukardadır.

Hulyayı daima uçuran duygulardadır.

Yalnız bu katta mümkün olur daimi uçuş.

Her hamlesiyle, ruh, o çelikten kanatlı kuş,

Ufkunda bir dakika görunmeksizin kara,

Hür gökte, hür denizde uçar, hür ufuklara.

Yahya Kemal Beyatlı