Uyku öncesi günlük yazmak benim için bir hobi olmuştu bir süredir ama ara verdim.

Hem yazacak bir şey bulamıyorum hem de derinlere ittiğim ve ancak düşününce ortaya çıkan hisleri şu an istemiyorum.

Benim gerçekten hiç tavsiye etmediğim kötü bir huyum var: o da içime atmak.

İçime ata ata şişerim.

Bazen de içimde öyle derin kuyulara atarım ki bir daha patlama noktasına gelmediği sürece çıkmaz.

Ama günlük yazarken biliyorum ki derinden derinden ses veriyor onlar.

Ve istemiyorum duymak.

Siz de benim gibi misiniz?