Bir gecedir bütün geceler gibi

Saçlarında,tanıdığın ellerin en ağırı

Gözlerinde maceraların en derini...

Sana anlatırlar geçenle kalandan

Bir gecedir bütün geceler gibi

Karanlıklardan,aydınlıklardan

Ne varsa kendincedir

Pencere camlarında ışıklar parlar

Halıda yatar eşyanın gölgesi

İç içedir artık sokaklar,evler,odalar

Duvarlar bakışları keser,kapılar sesi

Ne varsa kendincedir

Ve senin,üzerinde binbir düşünce,günden

Oynaşır hatıranla,kalbinle,ümitlerinle

Herşey düşünmektedir seninle

Birden,bir rüzgar eser,sana doğru senden

Seninle çoğalmaya başlar kendisiyle bitenler

Hatırlayan ellerinle,unutmayan gözlerinle

Değişir sezilecek kadar yavaştan

Değişir istenen istenmeyen

O koruyan zor yalanlar silinir

Büyür kolay bir doğru,bilinen,söylenmeyen

Uyuyanlar uyanmış,ölüler dirilmiştir

Bir gecedir sana doğru senden

Bir gecedir sana doğru senden...

Geçen yaşadığındır,yaşarken anlamadan

Kalan bir gerçektir belki

Bir iğne gibi kaybolan,bir bardak gibi kırılan

Gelen sanki beklediğindir

Ve giden,en tatlı,en sıcak,en kocaman..

Özdemir Asaf