Bazen annemin benim için yaptıkları aklıma geliyor. Benim annem de her annenin bir evlada yapması gereken her şeyi yaptı. Zaman içinde anladım ki benim annem başka türlü pek çok fedakarlıkta da bulunmuş. Belki de ben yanlış düşünüyorumdur. Yani insan sevdiklerine karşı her zaman tarafsız düşünemeyebilir tabi. Neyse şimdi büyüdüm ve bazen kendime annem için ben bu hayatta neler yapabilirim diye sorduğum zamanlar oluyor. Bir evladın annesini ya da sadece anne olarak düşünmeyelim. Bir insanın kendisini yetiştiren insanları mutlu etmesinin en iyi yolu ne olabilir? Bu soru bazen benim kafamı kurcalıyor. Umuyorum ki en azından beni yetiştiren insanları mutlu etmenin en iyi yolu benim bu hayatta gücümün yeteceği bir şeydir.