Kendi kendimize şöyle bir durup düşündüğümüz zaman aslında israfa karşı ne kadar dikkat etmek istesek de veya israfı ne kadar kötülesek de aslında içinde bulunduğumuz sistem oldukça israf etmeye müsait bir yapı oluşturabiliyor. Bunun en bariz örneği çöpe atılan yemekler. Restoranlar ya da yemek dağıtan başka yerler aslında insanların yiyemediği, satılamayan, o gün için hazırlanmış ama tezgahlarda kalan bütün ürünleri ne yazık ki ya çöpe atıyorlar veya çöpe atamadıklarında hayvanlar için yemek olarak ayırabiliyorlar. Bu hayvanlar için yemek olarak ayırma olayı daha iyi ama onca hayvan bile bu kadar israf edilen yemeği yiyemez. Dolayısıyla bu yemekler ziyan oluyor. Aslında büyük bir israf var. Aç insanlar var ama bu aç insanların varlığına rağmen büyük bir israf da var. Ne yazık ki gıdalar uzun süre dayanma eğilimine sahip olmadıkları için tüketilmedikleri zaman çöpe atılmak zorunda kalıyorlar. Yoksa bozuluyorlar. Bu da ister istemez bir israfa sebep olabiliyor.