Enrico Dandolo için, dün­yanın merkezi Kudüs değil, İs­tanbul idi. Bu efsanevi şehir değerli kutsal emanetlerin bu­lunduğu yerdi. Olağanüstü bir fırsat yakalanmıştı. Haçlılar fazla zorlanma­dan Enrico'nun teklifini kabul ettiler. Aralarında, bu işe ka­rışmayıp ayrılanlar oldu. Ama bu durum, önemli bir etki ya­ratmadı. Bu arada Papa, Za­ra'nın zaptına son derece kı­zıp herkesi, aforoz etmişti. Fa­kat Haçlılar buna mecbur kal­dıklarını söylüyorlardı. Papa yumuşadı ve Haçlıların aforo­zunu kaldırdı. Venediklileri ise affetmedi. Ancak Enrico buna aldırmadı bile. Kendini Bizans'ın 'impara­tor adayı' gören Aleksios An­gelos, 25 Nisan 1203’te Za­ra'ya geldi ve Haçlılar tarafın­dan 'İmparator' ilan edildi!

Donanma, Draç'a ve Kor­fu Adası'na uğradıktan sonra denize açılıp 24 Haziran 1203'te İstanbul önüne geldi. Haçlılar bu muhteşem şehri görünce çılgına döndüler. "İstanbul'u daha önce hiç görmeyenler, koca dünyada böylesine güzel bir yerin olabileceğini hiç tahmin etmemişlerdi. Tahtı gasp et­miş olan III. Aleksios onları yiyecek ve parayla def etmeye çalıştı. Ama Haçlılar impara­torluk tahtını hakiki varisine iade etmekte kararlıydılar. Surların yanına sokulan ge­minin güvertesinden genç prensi göstererek, 'İşte asıl efendiniz. Şimdi itaat ettiğiniz adamın imparator olmaya hakkı yok' diye hay­kırdıklarını" yazar.

Haçlılar önce Galata’da karaya çıkarak Haliç'e girişi kapayan zinciri parçaladılar ve gemilerini Haliç'e soktu­lar. Aslında İmparator, Haçlıların gelişine karşı ciddi bir önlem alma­mıştı.  Ancak Haçlılar Haliç surlarına hücum edince, askerlerle birlikte sivil halk da büyük bir gayret içinde şehri savundu.  Ertesi gün imparator kaçtı.