Alerji hastalarının, insanlar arası yakınlık ve uzaklıktaki dengeyi ko­rumakta zorlandıkları da söyleniyor. Alerjiler, sembolik düzeyde de bu özelliğe uygun düşüyor; çünkü, alerjik tepkiler ciltte ve mukozada or­taya çıkıyor. İnsanlar arası yakınlığın olup olmayacağının veya yakınlığa tepki duyulup duyulmadığının işaretlerini böylece cilt vermiş oluyor. Günümüzde araştırmacıların kesin olarak bildikleri birşey var: İnsanın yapısının mı hastalığını belirlediği, yoksa hastalığın mı insanın yapısını şekillendirdiği temelde birbirinden ayrılamıyor. Ağır nörodermitli ço­cuklar, ciltlerinde acı duydukları için, kimse tarafından okşanmak is­temiyorlar. Bu reddediş de karakte­ristik yapılarını oluşturuyor...

Alerji konusunda pek çok hipotez ama, çok az kanıt bulunmasına rağ­men, psikoallergologların bazı görüşleri diğer hekimler tarafından ka­bul görüyor. Örnek olarak Dr. Gi­eler, alerjilerle endüstri çağı arasın­da doğrudan ilişki bulunduğunu sa­vunuyor ama, bu fikrin ancak diğer kuramları destekleyebilmek için dü­şünülmesini de öneriyor. Alerjik hasta sayısının gittikçe arttığı ülke­lerde sadece tek tip çevre kirliliği ol­madığını; endüstri çağının insanının yalnızlaştığını ve bu insanların psi­kolojik "terk edilmişlik" içerisinde yaşadığını da belirtiyor.