Tanrı, Havva'yı Adem'in kaburgasından yarattıktan biraz sonra Havva yılanla karşılaştı. Yılan, Havva'yı Cennet'in ortasında bulunan ağaçtaki elmayı koparması için baştan çıkardı. Havva da densizlik edip aslında ye­memesi gereken elmayı yedi ve göz­lerini "bilgi"ye açtı.

 

Bununla da yetin­meyerek elmayı Adem'e yedirdi. Za­vallı çift, yılanın oyununa geldikleri için Cennet'ten kovuldular ve ölümsüzlüğü yitirerek ölümlü insan oldu­lar. İşte bu yüzden yılan, Michelangelo Buonarroti'nin Vatikan'daki Sistine Kilisesi'nin duvarlarına 1508'le 1512 arasında yaptığı fresklerde baştan çı­karıcı bir kadın; Adem'le Havva da yaşlanmış ve porsumuş insanlar ola­rak resmedildiler.

 

Semavi dinlerin te­meli olan Yahudilik'te "Hawwah" ola­rak bilinen bizim Havva'nın adı, İn­cil'in yazıldığı ilk dil Aramice'de yılan anlamındaki "Hiwya" kelimesine çok benzer oldu. Bu "İlk günah"ını insa­noğluna unutturmamak için, erkekle­rin boğazındaki gırtlak çıkıntısına da "Adem elması" dendi.