Bir yıldızın ölümünü gözlemlemek, yeryüzünde yaşayan her astronoma nasip olmuyor. "Sü­pernova" adı verilen yıldız patlaması, bilindiği kadarıyla, son 1000 yıldır ancak dört kez göz­lemlenebildi; bu şansı da 1006 ve 1054'te Çinli saray astronomları, 1572de Tycho Brahe ve 1604'te de Johannes Kepler yakaladı. Astronomların, bu görüntüyü bir kez daha saptamaları için tam 383 yılın geçmesi gerekti. 1987de, 23-24 Şubat gecesi, Toronto Üniversitesinden lan Shelton, Kuzey Şili'deki sahil kenti La Serena'dan üç saat uzaklıktaki Las Campanas Dağında kurduğu astrografı ile bu inanılmaz olayı izleyebildi.

Oraya, "Magellan Bulutu'nun fotoğrafını çekmek için çıkmıştı ama, 1000 yılın en önemli oluşumu bir "Süpernova"yi yakaladı. Bu ilginç olayın fotoğraflarını gören bilimadamları, geriye giderek, bir yıldız patlamasının oluşum aşamalarını kurguladılar. Shelton'un adını verdikleri bu Süpernova'nın oluşumu işte böyle gerçekleşti.