Bir mini güneş sistemini anımsatan birleşme formülünün sonunda atomlar oluşuyor. Her atomun merkezinde de bir çekirdek var. Çekirdeği, birbiriyle dirsek teması halindeki proton ve nötronlar meydana getiriyor. Bu merkezin çevresinde ise uydu biçiminde elektronlar yer alıyor. Atomun çekirdeğinde ne kadar proton varsa, o kadar da elektron bulunuyor... İşte, bir atomun yapısını da bu proton ve elektronların sayısı belirliyor. Örneğin, bu rakam 29 ise o madde bakır, otuz ise çinko oluyor...

Evrende atomların sayısı oldukça kısıtlı... 100 taneyi geçmiyor. Ama, bu 100 küsur atom, daha karmaşık yapılar halinde birleşerek evrendeki çeşitliliği oluşturuyor... Bu karmaşık yapılara da molekül adı veriliyor. Bir karbon atomu, 2 oksijen atomuy-la birleşerek karbon gazını meydana getiriyor. Bu formüldeki karbon atomu silisyum atomuyla değişirse silis, yani kum ortaya çıkıyor.

Bu patlama sırasında bir proton ile basit bir elektronun birleşmesiyle hidrojen gazı oluşmuştu. Daha sonra bu süreç yıldızların oluşumuyla devam etti. Yıldızlarda, gelişmemiş atomların kaynaşmasıyla daha iri atomlar doğdu. Eğer bugün bir canlı maddeysek, bunu yıldızlara, onların ölümüyle uzaya dağılan atomlarına borçluyuz...