Bilindiği gibi, omurgalılarda or­ganların mimar genleri ya "homeogenler" ya da "Homeobox"un kı­saltılmışı olan "Hox genleri"... Bu gen kompleksleri, parmakların yanısıra; kolun, önkolun, bileğin embri­yon gelişimini kontrol ederken, aynı zamanda üreme aygıtının, yemek bo­rusunun, beynin ve omuriliğin de ör­gütlenmesini belirliyorlar. Kısacası elin evrimi, vücudun geri kalan bölü­münün evriminden bağımsız bir olay değil...

Çünkü, sudan çıkan ilk canlı­lar karada yürümek için ayaklara na­sıl ihtiyaç duydularsa, yerçekiminden kaynaklanan basınca direnmek için de belli bir kemik yapısına ve açık havada üremek için de yeni üreme organlarına ve mekanizmasına ihti­yaç duymuşlardı. Üstelik bu ikinci ve üçüncü ihtiyaçlar karada yaşam için daha kaçınılmaz ve önemliydi.

Parmakların sayısı ise, anatomik ev­rimin basit bir sonucundan başka bir şey değildi. Nitekim Ganj Nehri'nde yaşayan zebra balıkları, insanoğlu ve fare ile aynı "Hox genlerine" sahip­ler, ama bu genetik potansiyellerine rağmen, kullanım ihtiyaçları olmadı­ğı için 5 parmağı geliştirmiş değiller... Yani, evrim içinde, parmakların sayısını belirleyen genler değil, onla­rın kullanım ihtiyacının yönlendirdi­ği anatomik evrim...