Enderûn, Osmanlı saray teşkilâtının bir birimine verilen isimdir. Saray teşkilâtı için faaliyet gösteren ve yüksek dereceli devlet memuru ile asker yetiştiren okul da Mekteb-i Enderûn adıyla anılmıştır. Bu okula, başlangıçta, devşirilen Hristiyan çocuklar alınırken, zamanla Türk çocukları da kabul edilmiştir. I. Murad devrinde kurulan, Fatih zamanında esaslı bir teşkilâta kavuşan Mekteb-i Enderûn eğitim sistemi, dünya eğitim tarihine Türkler tarafından kazandırılmıştır. Bu okul, 1833 yılında yapılan düzenlemelerle 1909 yılına kadar hayatını sürdürmüştür.

Osmanlı yürütme gücünün yöneticileri, seyfiye sınıfı, Enderûn’da eğitilirdi. Mutlak otorite sahibi olan padişah yetkilerini kendisine sadakatle bağlı, yetenekli ve çok iyi yetişmiş bir kadro ile kullanırdı. Bu bakımdan hangi dine veya soya mensup olursa olsun yetenekli görülenler seçilip çok iyi eğitimden geçirilerek devlete kazandırılırdı. Bundan maksat, nitelikli ve güvenilir devlet adamı yetiştirmekti. Bazı kimselerin iddia ettikleri gibi, Hristiyanları Müslümanlaştırmak amacını taşımazdı. Esasen, bu sistemle böyle bir sonuca varmak da mümkün değildir. Nitekim, devşirilip Enderûn da yetişen ve sadrazam olan Sokollu Mehmed Paşa, kardeşini Sırp Ortodoks patriği olarak görevlendirmiştir. Devşirmeler soylarını biliyor ve akrabalarını da gözetiyorlardı.