Her insan eli kolu, ayağı tuttuğu sürece, gözleri, kulakları olduğu sürece, zihni el verdiği ve sağlığı el verdiği sürece, herhangi bir konuda bir emek ortaya koyma potansiyeline sahiptir. Bir insan çok güzel bir resim tablosu da yapabilir, bir binaya kapılarını yapan bir usta da olabilir, herhangi bir konuda bir ustalık da sergileyebilir veya bir zanaatkar da olabilir. Ortaya bir emek koymuş olur. Ancak ortaya konulan emeğin ise ne kadar gerekli veya gereksiz olduğuna bakacak olursak burada karşımıza fayda kavramı çıkıyor. Veyahut da olaya fayda kavramı açısından baktığımız zaman herhangi bir şey verilen emeğin gerekli veya gereksiz olduğuna dair bir ayırımda bulunabiliyoruz. 

Buradan bir örnek verecek olursak eğer, örneğin bir resim tablosu düşünelim. Bu resim tablosuna söz konusu ressam o kadar çok emek harcamış olsun ki neredeyse gerçek bir görüntüyle birebir olabilecek bir resmi çizebilmiş olsun. Böyle bir durumda bu tabloya çok büyük bir emek harcanmıştır diyebiliriz. Ancak sormamız gereken bir soru var. Bu tabloyu yapmanın ressamın kendisine veyahut da toplumun kendisine ne yararı oldu? Gerçekten de bu emek harcanmaya değdi mi? Veyahut da bir çocuğun veya bir gencin bilgisayar oyunları konusunda çok çaba harcadığını, emek verdiğini düşünelim. Bu oyunların başında saatlerce oturabilir, bu oyunlarda en iyisini yapmaya çalışabilir. 

Peki şu soruyu sormak gerek. Bunca oyun oynamanın bu gencin kendisine veya toplumun kendisine ne faydası oldu? Aslında hiçbir faydası olmuyor. Emek kavramıyla fayda kavramı yan yana geldiği zaman bazı emekler gereksiz ve geçersiz olurken bazı emekler ise gerekli ve geçerli hale geliyor. Emeklerin boşa harcanmaması için yapılabilecek en iyi şey herhangi bir konuda emek verirken bu emeğin gerek bireyin kendisine yani emeği veren bireyin kendisine gerekse de çevresindeki insanlara ne faydası olup olmadığına bakmak olacaktır.